پنج شنبه ۱ آبان ۱۳۹۹
کد مطلب: ۷۷۳۴

کرامات و مقامات عرفانی امام علی (ع)
الگوهای اخلاقی

کرامات و مقامات عرفانی امام علی (ع)

::> ولایت آنلاین، گروه ثقلین < ::
ابن ابی الحدید گوید: علی(ع) از لحاظ عبادت از همه کس عابدتر، و نماز و روزه او از تمام مردم بیشتر بوده و مردم، نمازه شب و توجه به اوراد و اذکارالهی و انجام مستحبات را از وی آموختند.

بسم ‌الله‌ الرّحمن ‌الرّحیم


 غذای علی (ع) چه بود؟ 

«سوید بن علقمه» گوید:« روزی در کوفه به دیدن علی ‌بن ‌ابیطالب رفتم. موقع صرف غذا بود. بر سر سفره،  کاسه ‌ای از شیر بود، اما شیر آن‌ قدر تلخ مزه شده بود که بوی تندی آن را حس می ‌کردم. 
علی ‌ابن ‌ابیطالب در دستش پاره ای از نان داشت، ولی نانی که دانه‌ های جو از میان آن معلوم بود، و سختی نان کاملاً معلوم بود. من که از دیدن این منظره بسیار بهت ‌زده شده بودم به فضه خادمه ای که بالای سر حضرت ایستاده بود نگاهی کردم و گفتم: ای فضه! آیا از خدا نمی ‌ترسی؟! این چه سفره ای است که جلوی این پیرمرد یعنی علی(ع) پهن کرده‌ ای؟ چه می شود که قرصی از نان گندم برایش مهیا می ‌ساختی؟! 
فضه گفت: ما می ترسیم اگر مخالفت امر او را کرده باشیم گناهکار باشیم، علی ابن ابی ‌طالب خود به ما چنین دستور داده است. من که تازه متوجه مطلب شده بودم گفتم: ای فضه!  مواظب باش علی‌ بن‌ ابیطالب از آنچه گفتم مطلع نشود. 
امیر المؤمنین که متوجه گفتگوی ما شده بود از فضه پرسید با هم چه می ‌گویید؟ فضه گفت: از خودش بپرس. علی ‌بن ‌ابیطالب رو به من کرد و پرسید: به فضه چه گفتی؟ من هم تمام مطلب را برای حضرت باز گفتم. در این حال اشک از دیدگاه حضرت جاری شد. سپس گفت:
 پدر و مادرم فدای کسی باد که سه روز پی ‌در پی نان گندم نخورد، تااینکه از دار فانی به سرای باقی شتافت، و جز از جو، نانی میل نفرمود. آنگاه فرمود: ای سوید، رسول ‌الله را می ‌گویم.»
 غلام پیر مغانم ز من مرنج ای شیخ                  که وعده تو کردی و او به جا آورد 


عبادت علی(ع): 
ابن ابی الحدید گوید: علی(ع) از لحاظ عبادت از همه کس عابدتر، و نماز و روزه او از تمام مردم بیشتر بوده و مردم، نمازه شب و توجه به اوراد و اذکارالهی و انجام مستحبات را از وی آموختند.
ای خواننده! درباره این مرد چه می اندیشی که آنقدر مواظب نماز و عبادت خود بود که در یکی از شبهای خوفناک صفین یعنی لیله الهریر سجاده خود را در میان دو صف لشگر پهن کرده، و در حالیکه رگبار  تیر های دشمن مانند باران در برابرش ریخته می شد و از چپ و راستش می گذشت به نماز ایستاد و اصلا نترسید، و تا پایان فریضه تکان نخورد.روزی به علی بن الحسین(ع) که در عبادت فوق‌العاده بود گفتند « عبادت شما نسبت به عبادت جدت امیر المؤمنین چگونه است »؟ فرمود «عبادت؛ من در مقابل عبادت جدم علی مثل عبادت آن حضرت است در مقابل عبادت پیغمبر اسلام ».
یعنی اصلاً قابل مقایسه نیست. 


نمونه ای از سیاست و تدبیر امام (ع):
هنگامی که امیر المؤمنین علی(ع) در جنگ جمل به فتح و پیروزی رسید، عایشه دختر ابوبکر و همسر پیامبر (ص) و آن را به‌ عنوان اسیر جنگی نزد او آوردند امیرالمؤمنین(ع) عایشه را اکرام و احترام فراوان نمود، با آن ‌که هم او بود که مسبب اصلی برپا شدن جنگ جمل و کشته شدن بسیاری از مسلمانان از طرفین بود. آن حضرت عایشه را سوار بر مرکب نمود و به همراه ۱۰ زن روانه منزلش در مدینه نمود، ولی درضمن، از آن ۱۰ زن خواست که چون مردان لباس بپوشند و عمامه بر سر ببندند و شمشیر حمایل کنند. چون عایشه به مدینه رسید و خود را از علی (ع) به دور دید فریاد برآورد که « ای وای! مردم!  علی احترام مرا بجا نیاورد و من را که همسر رسول خدا بودم با ۱۰ مرد نامحرم همراه ساخت.
در این هنگام زن‌ها عمامه را از سر برداشتند و به عایشه گفتند« ای عایشه! ما، زن هستیم نه مرد.» عایشه خجل شد. 


حرم و گذشت امیرالمؤمنین (ع): 
در جنگ صفین، سپاه معاویه اختیار شریعه‌ ی فرات را در دست داشت. معاویه: سران لشکرش را طلبید و گفت:« نباید قطره‌ای از آب رود فرات به لبان علی و یارانش برسد به خدا قسم آنان را از تشنگی هلاک خواهم کرد چنانچه علی خلیفه مظلوم ! (عثمان بن عفان) را با لب تشنه کشت!» هنگامی‌که علی علیه ‌السلام چنین دید اصحابش را تشجیع و تشویق به حمله نمود بطوری که پس از مدت کوتاهی سپاهیان علی(ع) اختیار شریعه را در دست گرفته ‌اند و سپاه معاویه به سوی صحرای خشک پا به فرار گذاشتند. شیعیان و اصحاب علی(ع) گفتند:« یا امیرالمؤمنین! سپاه معاویه را از نوشیدن آب منع کن چنانچه ایشان کردند و آنان را با شمشیر عطش هلاک نما، در این صورت نیازی به جنگ و خون‌ریزی نیز نیست. » امیرالمؤمنین(ع) فرمودند:« نه! به خدا قسم من مانند آنان عمل نمی‌کنم. راه آب را به سوی ایشان باز کنید. ما می‌ توانیم آنان را از دم تیغ شمشیرهایمان بگذرانیم. چه نیازی است به این کار ناجوانمردانه!» 


خوش ‌رویی علی(ع):
امام علی(ع) در خوش خلقی و گشاده‌رویی ضرب‌ المثل بود ولی عم وبن‌عاص آن حضرت را شخصی مزاح (بسیار شوخ) و سبک، به شامیان (طرف ‌داران معاویه) معرفی کرده بود علی(ع) در این ‌باره فرمودند:« تعجب می ‌کنم از پسر نابغه؟ او مرا شخصی کثیرالمزاح معرفی می ‌کند با این‌که از خوف خداوند، هرگز فراوان نخندیده‌ ام البته من تبسم می کنم و لبخند می‌زنم ولی شوخ و سبک نیستم »


غیرت امیرالمؤمنین علیه ‌السلام:
موقعی که به آن حضرت خبر رسید، سربازان معاویه به شهر مرزی «انبار»، تجاوز کرده ‌اند و حسان بن حسان بکری را کشتن و به زیورآلات بعضی از زنان مسلمان و غیر مسلمان که در پناه اسلام زندگی می ‌کردند دستبرد زده‌اند، به‌شدت متالم و ناراحت شد و در ضمن سخنرانی آتشین خود فرمود:( پس از این واقعه ای ظالمانه، اگر مسلمانی از غصه و تأسف بمیرد، ملامت ندارد بلکه به نظر من، مرگ در مقابل این ستمگری سزاوار است.»  



نام کتاب: کرامات و مقامات عرفانی امام علی (ع)
نام نویسنده: سید علی حسینی


 
نویسنده مطلب: طاهری


تاریخ ارسال مطلب: ۸:۵ - ۱۳۹۹/۶/۱۵
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه