چهارشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۹
کد مطلب: ۷۲۲۵

ابن تیمیه دراعتراض به حزن حضرت زهرا (س) 
فرق ضاله

ابن تیمیه دراعتراض به حزن حضرت زهرا (س) 

::> ولایت آنلاین، گروه عقاید <::
حزن در فراق محبوب و گریه کردن بر او نه‌ تنها امری جایز و راجح است بلکه خود پیامبر (ص) نیز چنین می ‌کرده است. 

بسم الله الرّحمن الرّحیم

ابن تیمیه دراعتراض به حزن حضرت زهرا (س):

در سوگ پدرش و مقایسه آن با حزن ابوبکر در غار می گوید: شیعه و دیگران از فاطمه حکایت می‌ کنند که به حدی در سوگ پیامبر(ص) حزن داشته که قابل توصیف نیست، و این ‌که او بیت‌ الاحزان ساخته‌ است، و این کار را مذمت برای او به حساب نمی ‌آورند، با این ‌که او بر امری حزن داشته که فوت شده و باز نمی ‌گردد، ولی ابوبکر در زمان حیات پیامبر از ترس این‌ که حضرت کشته شود خوف داشته است و آن حزنی است که متضمن حراست است، و لذا چون حضرت فوت کرد هرگز چنین حزنی را از ابوبکر نداشت، زیرا بی ‌فایده است، نتیجه این که حزن ابوبکر بدون شک کامل ‌تر از حزن فاطمه زهرا(س) است. 

پاسخ: اولاً: حزن ابوبکر ناشی از ضعف ایمان او به نصرت الهی بوده است و لذا پیامبر (ص) در غار به او فرمود غم مخور خدا با ماست. 
و نیز خداوند متعال می ‌فرماید:  

آگاه باشید: دوستان و اولیای خدا، نه ترسی دارند نه غمگین می شوند.
ثانیاً: حزن در فراق محبوب و گریه کردن بر او نه‌ تنها امری جایز و راجح است بلکه خود پیامبر (ص) نیز چنین می ‌کرده است. 
انس بن مالک از پیامبر (ص) نقل کرده که فرمود: همانا چشم می ‌گرید، و قلب محزون می‌ شود ولی غیر از آنچه رضایت پروردگار ماست نمی ‌گوییم، و به طور حتم ای ابراهیم در فراق تو محزونی؟! 
چرا ابن تیمیه به پیامبر(ص) اعتراض نمی ‌کرد که چرا به امری که گذشته و فوت‌ شده محزونی؟!  بخاری و مسلم نقل کرده‌اند: هنگامی که خبر شهادت زید بن حارثه و جعفر بن ابی طالب و عبدالله بن رواحه در غزوه موته به پیامبر اکرم ص رسید: در حالی ‌که آثار حزن بر ایشان هویدا بود، جلوس نمود. 
بخاری از انس بن مالک نقل کرده که گفت: هنگامی ‌که قاریان قرآن در کنار بئره معونه به شهادت رسیدند یک ماه حضرت با مردم سخن نمی ‌گفت. و هرگز دیده نشد که پیامبر ص به این شدت ناراحت شده باشد.]
ثالثاً: حزن و اندوه حضرت زهرا(س) بعد از وفات پیامبر(ص) تنها در فراق پدرش نبوده، بلکه حزن و اندوه و گریه او بر ارتداد امت و به فراموشی سپردن تمام زحمات و سفارشات پدرش و خانه‌ نشین کردن خلیفه به حق رسول خدا(ص)، یعنی حضرت علی(ع) و دیگر امور نیز بوده است. 
حضرت زهرا(س) چنان از این امور محزون و ناراحت بود که عبدالله بن حارث می ‌گوید: فاطمه(س) بعد از پیامبر(ص) شش ماه زنده بود و این در حالی بود که بدنش در این مدت آب می ‌شد. 
رابعاً: چه کسی گفته که ابوبکر در سوگ پیامبر(ص) محزون نشده و نگریسته است بلکه مطابق نصّ طیالسی، بر پیامبر(ص) نوحه ‌سرایی نیز کرده است. 
او می ‌گوید: بعد از وفات پیامبر چون بر حضرت وارد شد لبانش را بین دو چشمان حضرت گذاشت و دو دستش را به دو گیجگاه او،(آنگاه فریاد برآورد آه ای نبی خدا وای ای دوست خداوند انتخاب شده خدا. 
خامساً: چگونه انسان در فراق رسول خدا(ص) محزون نگردد، در حالی‌ که حضرت فرمود:
هر کس به مصیبتی گرفتار آمد باید مصیبت مرا به یاد آورد، زیرا که مصیبت من از بزرگ ‌ترین مصیبت‌ ها است. 
سلمان و ابو الدرداء دائماً در فراق رسول خدا(ص) محزون بودند و لذا از آن دو رسیده که می ‌گفتند: سه چیز مرا به حدی محزون کرده که به گریه واداشته است، یکی فراق محمد (ص) 

حزن در فراق و دوری پیامبر(ص) به حدی تاثیرگذار بود که حتی تنه درخت خرمایی که در مسجد رسول خدا(ص) بود نیز متأثر شد. 
دارمی در سنن خود از انس بن مالک نقل می‌ کند: که رسول خدا(ص) در روز جمعه می‌ایستاد و پشت خود را بر طعنه درخت خرمایی در مسجد تکیه می‌ داد. شخصی رو می ‌آمد رو می آمد و گفت: آیا اجازه می ‌دهید برای شما چیزی بسازند تا بر روی آن بنشینید؟ زیرا گویا شما ایستاده اید. و برای حضرت، منبر سه پله ‌ای ساخت که حضرت بر پله سوم آن می‌ نشست، چون پیامبر(ص) بر روی منبر قرار گرفت آن تنه درخت در حزن حضرت صدایی همچون صدای گاو در آورد، به حدی که مسجد به لرزه در آمد. 
حضرت در آن هنگام از منبر پایین آمد و آن تنه درخت را در برگرفت.  

در این هنگام بود که آرام گرفت. سپس حضرت فرمود: قسم به کسی که جانم بدست اوست اگر او را در بر نگرفته بودم تا روز قیامت در حزن رسول خدا این‌ چنین بود. آنگاه پیامبر دستور داد تا آن چوب را دفن نماید.

 اعتراض به شکوفه حضرت زهرا(س):

در اعتراض به علامه حلی می‌ گوید: و همچنین آنچه را ذکر کرده که زهرا(س) با ابوبکر و صاحب او عمر سخن نگفت تا آنکه به ملاقات پدرش رفت و به او شکایت کرد این مطلب امری است که لایق شأن فاطمه(س) نیست که درباره او گفته شود، زیرا شکایت و شکوه را نزد رسول خدا(ص) بردن امری لایق بر او نیست، بلکه شکوه را باید نزد خدا برد. 
پاسخ: اولاً: این موضوع که حضرت زهرا(س) با ابوبکر قهر کرده و از او کناره گرفته، امری ثابت و معروف است. 
بخاری و مسلم و ابن حبان از عایشه نقل کرده: که فاطمه(س) در موضوع اختلاف در ارث رسول خدا(ص) بر ابوبکر غضب کرد و از او کناره گرفت و تا هنگام وفاتش با او سخن نگفت. و بعد از پیامبر(ص) شش ماه زندگی کرد. و چون وفات یافت شوهرش شبانه او را دفع نمود و هرگز ابوبکر را خبر نکرد و خود بر جنازه حضرت نماز گزارد. 
ثانیاً: شکایت بردن نزد رسول خدا(ص) حقیقتاً شکایت بردن نزد خداوند است. لذا مشاهده می‌ کنیم.

که صحابه در شداید و مصائب و ظلم‌ هایی که به آنان روا می‌شد به رسول خدا (ص) پناه برده و به او شکوه می‌کردند. 
ابوداوود از خوله بن مالک بن ثعلبه نقل کرده که گفت: همسرم اوس بن صامت مرا طلاق ظهار داد. به نزد رسول خدا (ص) آمده‌ام و از این بابت نزد او شکایت کردم. حضرت در این امر با من مجادله می‌نمود و می‌فرمود: از خدا بترس؛ زیرا او پسرعموی توست من نگذاشتم تا این که قرآن نازل شد، خداوند سبحان فرمود: خداوند سخن زنی را که درباره شوهرش به تو مراجعه کرده بود شنید. 
ثالثاً: مطابق روایات بسیاری، صحابه نزد رسول خدا ص شکایت می ‌آوردند اینک به نمونه‌هایی از آن‌ها اشاره می ‌کنیم.
۱- شکوه حضرت زهرا ص از خدمت در منزل. 
۲-شکوه یکی از صحابه درباره قحطی 
۳- شکوفه صحابه از گرانی قیمت ها 
۴-شکوه ‌ای صحابه از فقر و تنگ‌دستی. 
۵-شکوه‌ ای صحابه از عطش در یکی از غزوات.
 ۶-شکوه‌ ای جریر از این‌که نمی‌تواند بر اسب بنشیند. 
۷- شکوه‌ حذیفه
۸- شکوه عبدالرحمان بن عوف از خالد بن ولید. 
۹- شکوه یکی از صحابه از قساوت قلب. 
۱۰- شکوه عثمان بن ابی العاص از دردی که در بدنش احساس کرده بود. 
۱۱- شکوه صحاب از ظلم مشرکین. 
۱۲- شکوه یکی از صحابه در مورد تخیلات در نماز. 
۱۳- شکوه زنان به‌ جهت کتک خوردنشان. 
۱۴- شکوه تابعین است حجاج بن یوسف ثقفی. 
۱۵- شکوه امیرالمؤمنین علیه‌السلام در عالم رؤیا از امت پیامبر(ص)
۱۶-شکوه بهائم نزد رسول خدا(ص)

اعتراض به قهر کردن حضرت زهرا (س) با ابوبکر: 

ابن تیمیه می ‌گوید: قهر کردن و کنار کشیدن فاطمه با صدیق کاری پسندیده نبود و از کارهایی نیست که بتوان به خاطر آن حاکم را مذمت نمود، بلکه این عمل به جرح و طعن نزدیک‌تر است تا این ‌که مدح باشد. 
او درجایی دیگر می‌گوید: و اما قول ابن مطهر حلّی که تمام محدثین روایت کرده‌اند که پیامبر(ص) فرمود: (یا فاطمه! انّ الله یغضب لغضبک و یرضی لرضاک) این نسبت دروغ به پیامبر(ص) است زیرا این حدیث از پیامبر نقل نشده و در کتب معروف حدیثی شناخته نشده و سند معروف یا صحیح و یا حسنی از قیام ندارد. و هر کس که خدا و رسول از او راضی است ضرری ندارد که یکی از خلق نسبت به او غضبناک شود هرکس که می‌ خواهد باشد. 
پاسخ: اولاً: موضوع قهر کردن و کنار کشیدن حضرت زهرا سلام ‌الله‌ علیه از آن جهت که آن حضرت به نص قرآن و حدیث معتبر نبوی معصومه است و به غضب او خدا و رسول به غضب درآمده، لذا دلالت بر منقصت بزرگی بر ابوبکر و عمر دارد، زیرا تا کسی کار خلافی انجام دهد ندهد مورد غضب خدا و رسولش واقع نمی ‌شود. 

مگر فاطمه سلام ‌الله‌علیه مشمول آیه تطهیر نیست؟ آیه ‌ای که دلالت بر عصمت پنج تن آل‌ عبا از جمله حضرت زهرا(س) دارد. 
ثانیاً: حدیث یا فاطمه! (إن الله یغضب لغضبک و یرضی لرضاک) بسیاری از علمای عامه در کتب حدیثی خود نقل کرده‌اند، از قبیل: 
۱- ابن ابی عاصم. 
۲- حاکم نیشابوری. 
۳- ابوالقاسم طبرانی
 ۴-  دولابی. 
۵-  ابن عساکر دمشقی. 
۶- محبّ الدین طبری. 
۷- ابن حجر هیثمی. 
ثالثاً:  حاکم نیشابوری بعد از نقل این حدیث تصریح به صحت سند آن کرده است و نیز حافظ هیثمی تصریح به حَسَن بودن آن نموده است. 


نام کتاب: سلفی گری(وهابیت) و پاسخ به شبهات

تالیف کتاب: علی اصغر رضوانی


نویسنده مطلب: مینا شریفی


تاریخ ارسال مطلب: ۱۲:۲۸ - ۱۳۹۹/۳/۲۶
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه