یکشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۹۹
کد مطلب: ۷۰۵۵

تهمت ابن تیمیه به امام علی(ع)
فرق ضاله

تهمت ابن تیمیه به امام علی(ع)

::> ولایت آنلاین، گروه عقاید <::
ابن تیمیه می گوید: بر فرض تقدیر که ابوبکر فاطمه را اذیت کرده باشد، ولی این کار را به جهت غرضی شخصی انجام نداده است، بلکه تا خدا و رسولش را اطاعت کند، و حق را به مستحق آن برساند، ولی علی، رضی الله عنه- قصدش این بود تا هوو بر سر فاطمه نیاورد، و لذا او در اذیت فاطمه غرض داشته است.

بسم الله الرّحمن الرّحیم

۱۹- تهمت ابن تیمیه به امام علی(ع):

ابن تیمیه می گوید: بر فرض تقدیر که ابوبکر فاطمه را اذیت کرده باشد، ولی این کار را به جهت غرضی شخصی انجام نداده است، بلکه تا خدا و رسولش را اطاعت کند، و حق را به مستحق آن برساند، ولی علی، رضی الله عنه- قصدش این بود تا هوو بر سر فاطمه نیاورد، و لذا او در اذیت فاطمه غرض داشته است.

پاسخ: اولاً: به چه دلیل ابوبکر با گرفتن باغ فدک از فاطمه(س) قصدش اطاعت خدا و رسولش بود و هدفش رساندن حق به مستحق آن بوده است؟ ملکی که به جهت نحله رسول خدا(ص) برای حضرت زهرا(س) بوده، چه کسی به او اجازه داده که به زور از حضرت گرفته و به مردم بدهد؟ چه کسی گفته که ابوبکر حاکم و خلیفه مشروع مسلمین است که حق داشته باشد چنین عملی را انجام دهد؟ بر فرض که او حاکم اسلامی باشد، مگر می تواند بر خلاف دستورات خداوند حکم کند، مگر در قرآن نیامده که خداوند می فرمایند: (وَمَن لَم یَحکُم بِما اَنزَلَ اللهُ فَاُولئِکَ هُمُ الکافِرونَ) و آن ها که به احکامی که خدا نازل کرده حکم نمی کنند، کافرند.
ثانیاً: موضوع ازدواج حضرت علی(ع) با دختر ابوجهل، گر چه در کتب حدیثی وارد شده ولی از حیث سند و دلالت مورد مناقشه شدید واقع شده است، کسی که قصد بحث و تحقیق در این زمینه را دارد به کتاب(شیعه شناسی پاسخ به شبهات) مراجعه کند.

ثالثاً: این گونه تعبیر از ابن تیمیه در شان امام علی(ع) دلالت بر نفاق او دارد؛ زیرا مطابق حدیث مسلم در صحیح خود در باب فضایل حضرت علی(ع) پیامبر(ص) در حق او فرمود: یاعلی لا یحبک الا مومن و لا یبغضک الا منافق «ای علی!دوست ندارد تو را مگر مومن و دشمن ندارد تو را مگر منافق.»
می دانیم که این گونه تعبیرات از ابن تیمیه دلالت بر دشمنی او با حضرت علی(ع) و در نتیجه نفاق او را دارد.

۲۰- ادّعای بغض صحابه نسبت به حضرت علی(ع):

او می گوید: بسیاری از صحابه و تابعین، بغض علی(ع) را داشته، او را سب کرده و با او جنگ نموده اند.

پاسخ: اولاً: دشمنی ابن تیمیه با علی(ع) باعث شده تا ادّعا کند که بسیاری از صحابه و تابعین او را دشمن داشته و سّب نموده اند، چرا او اسم این افراد را نمی برد؟ آیا غیر از خوارج که ابن تیمیه از اسلاف آنان است، کسی دیگر از تابعین بوده اند که نسبت به حضرت امیرالمومنان(ع) بغض و عداوت داشته باشند؟
ثانیاً: اگر همه صحابه- بر فرض- بغض حضرت علی(ع) را داشته باشند، این نقص آنان است نه نقصی بر حضرت علی(ع) زیرا پیامبر(ص) در شان او می فرمایند: (لا یحبّک الاّ مومن و لایغبضک الاّ منافق) تو را به جزء مومن دوست ندارد و نیز به جزء منافق تو را دشمن نمی دارد.
مگر پیامبر در شان او نفرمود: (من آذی علیّاً فقد آذانی) هر کس علی را اذیت کند مرا اذیت کرده است.
و مگر پیامبر در شان او نفرمود: (من سُبّ علیّاً فقد سبّنی) هر کس علی را دشنام دهد مرا دشنام داده است.
مگر پیامبر(ص) نفرمود: (من احبّ علیّاً فقد احبنی و من ابغض علیّاً فقد ابغضنی) هر کس علی را دوست بدارد مرا دوست داشته است، و هر کس علی را دشمن بدارد به طور حتم مرا دشمن داشته است.
چگونه کسی جرا دارد که علی(ع) را دشمن بدارد، در حالی که بخاری به سندش از پیامبر(ص) نقل کرده که فرمود:(انت منّی و انا منک) تو از من و من از تو هستم.
و نیز بخاری در شان او از پیامبر اکرم(ص) نقل کرده که خطاب به حضرت علی(ع) فرمود: (اما ترضی ان تکون منی بمنزله هارون من موسی الاّ انّه لا نبّی بعدی) آیا راضی نمی شوی که تو نزد من به منزله هارون نزد موسی باشی، جزء آن که بعد از من نبی نیست.
و نیز در سان او فرمود(انی دافع الرایه غداً الی رجل یحبّ الله و رسوله و یحبه الله و رسوله...) هر آینه من فردا پرچم را به دست کسی می دهم، که خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسولش او را نیز دوست می دارند.

۲۱- ادعای بیعت نکردن اکثر امت با امام علی(ع):

ابن تیمیه می گوید: احدی از امت به جزء علی ابن ابیطالب بهره مند از امامت نشد، با این که امور بر او سخت گشت، و نصف امت و یا کمتر و یا بیشتر با او بیعت نکردند.

پاسخ: اولاً: مستفاد از حکم عقل و نصوصات و ظواهر آیات قرآن کریم و سنّت نبوی آن است که امامت منصبی الهی است و هر امامی باید از جانب خداوند منصوب و منصوص باشد، و خلیفه بعد از رسول خدا(ص) که از جانب خدا منصوب به امامت، شد امام علی(ع)  علی بن ابی طالب بود با وجود این نصّ، خلافت و امامت الهی او تمام شد، و در مشروعیّت پیدا کردن آن احتیاج به بیعت نردمی نیست، گر چه بیعت مردم در حقیقت التزام عملی از ناحیه آنان در عمل به دستورات خلیفه به حق است. و نفع این عمل به خود مردم باز می گردد که از امام به حق اطاعت کرده و سلطه او را پذیرفته اند.
ثانیاً: آیا عموم مردم با ابوبکر از روی طوع و رغبت بیعت کردند یا این که جماعت بسیاری از عمدم مسلمانان از روی اکراه و تهدید سلطه او را پذیرفتند؟

مگر در سقیفه بر سر خلافت و تعیین جانشینی پیامبر(ص) غوغا و کشمکش عظیمی پدید نیامد؟ مگر گروهی از صحابه از بیعت با ابوبکر سرباز نزدند و به خانه حضرت فاطمه زهرا(س) پناه نبردند؟
مگر عمر بن خطاّب به جهت بیعت گرفتن اکراهی با گروهی، به خانه علی(ع) هجوم نبردند؟
ثالثاً: چه کسی غیر از ابن تیمیه ادّعا کرده که بیشتر مردم با حضرت علی(ع) بیعت نکردند؟ این ادعا تنها ادعای ابن تیمیه می باشد.


نام کتاب: سلفی گری(وهابیت) و پاسخ به شبهات

تالیف کتاب: علی اصغر رضوانی


نوسینده مطلب: مینا شریفی


تاریخ ارسال مطلب: ۱۲:۲۶ - ۱۳۹۹/۲/۱۵
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه