یکشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۸
کد مطلب: ۶۳۴۸

 تضعیف دلالت آیه ولایت
فرق ضاله

 تضعیف دلالت آیه ولایت

::> ولایت آنلاین، گروه عقاید <::
...اثبات کردیم که این آیه تنها مربوط به ولایت امیرالمومنین(ع) است و روایات متواتر بر این مطلب دلالت دارد، و هرگز ارتباطی به تمام مومنین ندارد تا به این جهت در معنای ولایت تصرف کنیم که شامل همه مومنان می باشد...

بسم الله الرّحمن الرّحیم

 تضعیف دلالت آیه ولایت:

ابن تیمیه می گوید: بین ولایت (به کسر واو) و ولایت (به فتح واو) تفاوت است، ولایتی که در این نصوص آمده، ضد عداوت است که به فتح واو است نه به کسر واو که به معنای امارت است و این افراد نادان بین ولایت و ولایت تفاوتی نمی نهند. لفظ ولیّ و ولایت غیر از لفظ والی است، و چون آیه درباره ولایت تمام مومنان است و همه مومنان ولایت به معنای امارت را ندارند، پس ولایت به معنای امارت نیست.
پاسخ: اولاً: برخی دانشمندان لغت و ادبیات، تفاوتی بین معنای ولایت(به کسر واو) و ولایت( به فتح واو) نمی نهند: مانند فیومی، سیبویه، زجاج و فراء.
فراّء می گوید: ولایت را به فتح واو و کسر واو در هر معنای دوستی و سرپرستی شنیده ایم.
ثانیاً: در بررسی دلالت آیه بر امامت حضرت علی(ع) اشاره کردیم که متبادر از لفظ(ولّی) همان معنای سرپرستی است، هر چند به کمک قرائن باشد.
ثالثاً: اثبات کردیم که این آیه تنها مربوط به ولایت امیرالمومنین(ع) است و روایات متواتر بر این مطلب دلالت دارد، و هرگز ارتباطی به تمام مومنین ندارد تا به این جهت در معنای ولایت تصرف کنیم که شامل همه مومنان می باشد.

 تضعیف شان نزول آیه مودّت:
ابن تیمیه در این باره می گوید: سوره شورا بدون شک مکی است و قبل از ازدواج علی با فاطمه بوده است و لذا قبل از ولادت حسن و حسین(ع) نازل شده است.
پاسخ: اولاً: برای تشخیص این که آیه ای مکی است یا مدنی، از دو راه می توان بررسی کرد: 
الف: ملاحظه مضمون آیه؛ به این نحو که بگوییم: هر آیه ای که درباره توحید و معارف عقلی و انتقاد از بت پرستی و دعوت به ایمان به خدا و روز رستاخیز و جریان های امت های پیشین و مشابه این امور است، در غالب موارد مکی به حساب می آید؛ زیرا در آن عصر تنها مسائلی که احتیاج به ذکر آن ها بود همین قبیل مسائل است. ولی آیاتی که مربوط به شوون نظام اسلامی و جهاد و مناظرات با یهود و نصارا و احکام شرعی و نظام اجتماعی بوده، غالباً مدنی به حساب می آید، در آیه(مودّت) با مراجعه به مضمون آن پی خواهیم برد که تناسب آن با نزول در مدینه است.


ب) رجوع به نصوصی که در مورد آیه از طرف علما وارد شده است. و در مورد سوره شورا مشاهده می کنیم که مفسّران می گویند: سوره شورا مکّی است به جزء چهار آیه از آن، که اوّل آنها آیه(قُل لا اَسئَلُکُم عَلَیه اَجراً اِلّا المَوّدَّه فِی القُربی) است.
قرطبی می گوید: سوره شورا بنا بر قول حسن و عکرمه و عطا و جابر، مکّی است. و ابن عباس و قتاده گفته اند: به جزء چهار آیه آن که در مدینه نازل شده است که یکی از آن ها(قَل لا اسئَلُکُم...) می باشد.
ابو حیان از ابن عباس نقل می کند که سوره شورا مکّی است، به جزء چهار آیه آن از(قَل لا اشئَلُکُم عَلَیه اَجراً) تا آخر چهار آیه، که در مدینه نازل شده است.شوکانی و آلوسی و... نیز همین مطلب را نقل کرده اند.


این نکته قابل توجه است که بدانیم، قرآن کریم به اتفاق دانشمندان بر حسب ترتیب نزول جمع آوری نشده است، و لذا اغلب سوره های مکّی از آیات مدنی خالی نبوده و نیز اکثر سوره های مدنی از آیات مکّی خالی نیست. و اگر سوره ای را مکّی یا مدنی می نامند تابع این است که اغلب آن سوره دارای چه نوع آیه ای و در کجا نازل شده است. برای روشن شدن موضوع به نمونه های اشاره می کنیم:

الف) سوره عنکبوت مکّی است، مگر ده آیه از اولش که مدنی است.
ب) سوره کهف مکّی است، مگر هفت آیه اولش مدنی است.
ج) سوره مریم مکّی است، الّا آیه سجده و آیه(واِن مِنکُم اِلّا وارِدُها).
د) سوره حجّ مکّی است،مگر آیه(وَ مِنَّ الناسِ مَن یَعبُدُالله عَلی حَرف).
ثانیاً) بر فرض که آیه(موّدت) مکّی می باشد، ولی این مستلزم آن نیست که موّدت محصور بر خویشاوندان موجود گردد بلکه شامل کسانی نیز می گردد که بعد از نزول آیه متوّلد می شوند و دارای شرایط موجودین هستند، یعنی آیه شامل هر شخص معصوم از امامان اهل بیت عترت و طهارت می شود.
نظیر این آیه، آیه وصایت است، خداوند تعالی می فرماید:(یُوصِیکُمُ الله فِی اَولادِکُم) که شامل هم اولاد موجود در زمان نزول آیه می شود و هم اولادی که بعداً متوّلد می شوند.
پاسخ: با مراجعه به کتب تفسیر پی خواهیم برد که مفسرین درصدد پاسخ از این سوال بر آمده و جواب آن را داده اند.
زمخشری می گوید: اگر گفته شود: چرا گفته نشد: الاّ موده القربی، یا گفته نشد: الاّ الموده للقربی؟ و به طور کلی(اِلاّ المَوَدَّه فِی القُربی) معنایش چیست؟ در جواب می گوییم: در آیه، اهل بیت محّل و مکان موّدت و مقرّ آن قرار گرفته اند. از باب مثال عرب می گوید: (لی فی آل فلان موّده) برای من درآل فلان موّدت است. مقصود آن است که من آنان را دوست دارم و آنان مکان و محّل حبّ من هستند. در مورد آیه( فی) متعلق به موّدت نیست، بلکه متعلق به محذوف است؛ مثل اینکه می گوییم: مال در کیسه است، و تقدیر آن این چنین است، الاّ الموده ثابته فی القربی مگر موّدتی که در خویشاوندان رسول ثابت است.
همین تفسیر از فخر رازی و ابوحیان و نیشابوری و ابوالسعود نیز رسیده است. ابن تیمیه در ادامه می گوید: پیامبر اکرم(ص) هرگز درخواست اجری نمی کند: زیرا تنها اجر و مزد او بر خداوند است. آری بر مسلمانان است که به ادلّه دیگر او را دوست بدارند، ولی موالات و دوستی ما نسبت به اهل بیت پیامبر(ص) هیچگاه مزد و اجر پیامبر به حساب نمی آید.


نام کتاب: سلفی گری(وهابیت) و پاسخ به شبهات

تالیف کتاب: علی اصغر رضوانی


نویسنده مطلب: مینا شریفی


تاریخ ارسال مطلب: ۱:۱۲ - ۱۳۹۸/۸/۱۰
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه