یکشنبه ۱۴ آذر ۱۴۰۰

رواج بی ادبی در میان غربی ها 
چگونه یک نماز خوب بخوانیم؟

رواج بی ادبی در میان غربی ها 

::> ولایت آنلاین، گروه اخلاق و عرفان <::
ریشه این گلوله هایی که قلب کودکان فلسطینی را می شکافد و ریشه آن همه بی وجدانی در جوامع مسیحی؛ «بی ادبی» است و الا چه شده که آنها بخواب رفته اند و حتی خودشان برای یهودیها سر بازی می کنند و به خاطر آنها مسلمانان مظلوم را می کشنند؟!

بسم الله الرّحمن الرّحیم

رواج بی ادبی در میان غربی ها: 

شما فکر می کنید رسانه هایی را در عالم منتشر کرده اند این کار را از چه راهی انجام داده اند؟ از چه راهی وارد شده اند که نتیجه اش وضعیت امروز در فلسطین شده است که بچه های فلسطینی این چنین قطعه قطعه می شوند و از کسی صدای اعتراضی بلند نمی شود؟ ریشه های این اوضاع کجاست؟ ریشه های بمب هایی که بر سر کودکان مظلوم فلسطین و لبنان ریخته می شود، کجاست؟ چرا کرور کرور اروپایی بی وجدان و دور از انسانیت به اسرائیل مالیات می دهند تا او این قدر راحت جنایت کند؟
آیا روشنفکر های اروپا؛ فرانسه، انگلستان آمریکا و امثال هم مرده اند که این همه ظلم و جنایت را نمی بینند؟ چرا صدای از آنها بلند نمی شوند؟ این انسان هایی که در اروپا زندگی می کنند،.چگونه مسخ شده اند که به راحتی اجازه می دهند با پول و حمایت آنها این همه جنایت انجام شود؟ شما فکر می کنید آنها با چه مسخ شده اند؟ با فیلم های هالیوودی، که همین یهودی ها بر ایشان ساخته اند. یهودی ها به جوانان مسیحی یاد داده اند که: « پسرها! جلوی بابا هایتان بی ادب باشید. زن ها! جلوی مرد هایتان بی ادب باشید. مردها! جلوی خانم هایتان بی ادب باشید. دخترها! جلوی والدین تان بی ادب باشید. جلوی در و همسایه بی ادب باشید.» فقط کافی است مدتی پای فیلم های هالیوودی بنشینی؛ خواهی دید که چقدر راحت بی ادب می شوی! 
ریشه این گلوله هایی که قلب کودکان فلسطینی را می شکافد و ریشه آن همه بی وجدانی در جوامع مسیحی؛ «بی ادبی» است و الا چه شده که آنها بخواب رفته اند و حتی خودشان برای یهودیها سر بازی می کنند و به خاطر آنها مسلمانان مظلوم را می کشنند؟!
گویا در آمریکا کسی وجود ندارد که جلوی این دولتمردان وحشی را بگیرد. کسی که بی ادبی شد، از آدمیت خارج می شود. و این بی ادبی مال خود اروپایی ها و مسیحی ها نیست. یهودیها آن قدر روی مغز این مسیحی ها کار فرهنگی انجام داده‌اند، تا موفق شده اند ادب را از دختر و پسر و زن مرد مسیحی بگیرند. ادب اولین چیزی است که یهودیان از مسیحیان گرفتند.
به عنوان مثال از همین سریال های معمولی پلیسی که ظاهرا زیاد هم ضرر ندارد و صدا و سیمای ما گاهی پخش می کند، می دانید چقدر ناسزا و حرف های زشت سانسور می کنند تا بتوانند آن را پخش کنند؟! علت چیست؟ علت این است که به آنها یاد داده اند راحت باشید و هر چه دلتان می‌خواهد بگویید. مگر می شود اروپایی ها ناسزا نگویند؟!
—آقا ما که شنیده ایم اروپایی ها به هم لبخند می زنند!
—برای اینکه کسی را به خودشان جذب کنند و برای اینکه دل ببرند، به غریبه ها لبخند می زنند. اما تا دلت بخواهد در خانه هایشان پر است از بی رحمی. زندگی آنها غالبا مانند زندگی درندگان است. می دانید گرگ ها چرا وقتی می خواهند بخوابند، رو به هم می خوابند؟ از ترس اینکه مبادا به همدیگر حمله کنند! برخی از انسان های بی رحم هم این گونه هستند.
چرا باید اکثر سربازهای مسیحی که یهودی ها در کشور های مختلف از آنها استفاده می کنند، بچه‌های پرورشگاهی باشند که معلوم نیست پدر و مادر آنها کیست؟! چرا نظام خانواده در غرب از هم پاشیده شده است؟ چون بی ادب شده اند. به آنها یاد داده اند که در مقابل همدیگر بایستند. می گویند اگر بابات جلویت را گرفت، محکم جلویش بایست!
در کشورهای اروپایی یک خط تلفن وجود دارد که سالهاست به جمهوری اسلامی اصرار می کنند که شما هم این خط تلفن را راه بیاندازید. اسم این خط تلفن، «تلفن مخصوص کودک آزاری» است. مثل خط تلفن 110، که اگر کسی جای جنایتی دید، زود به پلیس 110 زنگ می زند و 110 خودش را می رساند. آنها اصرار دارند که شما هم یک خط ویژه برای بچه ها راه بیاندازید. می دانید چرا؟ برای اینکه اگر پدری به بچه اش گفت: «پسرم این چه فیلمی است نگاه می کنی؟»، بچه گوشی تلفن را بر دارد که: «آقای پلیس، بابایم اذیتم می کند، بیا ببرش!» پلیس هم به خاطر همین حرف آقا پسر، فعلا پدر را می برد.

تا بعدا قاضی رسیدگی کند که آیا پسر حق می گفته یا نه؟ این یعنی قانونی کردن بی ادبی. 
یهودیها بی ادبی را در دل خانواده های مسیحی نهادینه کرده اند، اما می دانید زندگی همین یهودیها در دل آمریکا چگونه است؟ خانواده های یهودی هر وقت بخواهند جایی بروند، اول آقا حرکت می کند، بعد خانم پشت سر او راه می افتد. بچه‌ ها هر چقدر هم که بزرگ شوند، به بابا که می رسند، خم می شوند و دست او را می بوسند؛ یعنی پسر نوکر باباست. 
اگر به آنها بگویی چرا در خانواده های یهودی، این پدر سالاری وجود دارد و چرا ادب بچه ها نسبت به پدران این قدر بالاست؟ می گویند «ما یهودی ها می خواهیم دنیا را اداره کنیم. اگر بچه های ما بی ادب باشند که نمی شود!» اما همین ها، در فیلم به بچه های ما یاد می دهند که «هر چه دلتان می خواهد فحش بدهید! جلوی پدر و مادر تان بایستید!» به خانم ها هم یاد می دهند که جلوی شوهر شان بایستند و بی احترامی کنند، به آقایان هم یاد می دهند که جلوی بچه ها به همسرشان بی احترامی کنند. و به این ترتیب، ادب را در خانواده ها، از بین می ببرند. 

زیبایی ترکیب ادب با محبت:
فرزندان در مقابل پدر شان باید با ادب باشند یا راحت؟ در واقع ترکیبی از این دو حالت باید باشد؛ یعنی گاهی باید در مقابل پدر با ادب بود، آن هم چه ادب سخت گیرانه ای! گاهی هم باید با پدر راحت بود. با این ترکیب جالب، در سخن امام سجاد علیه السلام دقت کنید: امام سجاد علیه السلام می فرماید: «خدایا! مرا نسبت به پدر و مادرم مانند عبدی مقابل سلطان سخت گیر و عطوف قرار ده و در عین حال مرا نسبت به پدر و مادرم، مانند مادری که نسبت به طفل شیر خوار خود مهربان است، مهربان قرار بده.» «اللهم اجعلنی اهابهما هیبه السطان العسوب، و ابرهمابر الام الرءوف»1 فکر کنید یک عبد در مقابل سلطان سخت گیر چطور بر خورد می کند و چطور از او حساب می برد؟ حضرت می فرماید مرا مقابل پدر و مادرم این طور متواضع قرار بده که از آنها حساب ببرم. با این عبارت زیبای امام سجاد علیه السلام همه چیز روشن می شود. اگر شما از بابات زیاد حساب ببری، بابا می گوید: عزیز من، دوستت دارم، این قدر به خودت سخت نگیر، راحت باش عزیزم! اما اگر بیش از حد با پدرت خودمانی شوی و در محبت کردن به او از حد تعادل خارج شوی، طبیعتا او احساس حقارت می کند و می گوید: «آخر من بابای تو هستم، بچه تو که نیستم!» لذا ترکیب اینها زیباست، نه هر یک به تنهایی. 
باید ترکیبی کار کردن و جمع اضداد بودن را یاد بگیری. مثلا باید بگیری که وقتی دلت گرفته لبخند بزنی. امیر المؤمنین علیه السلام: «المومن بشره فی وجهه و حزنه فی قلبه؛ مؤمن شادی اش در چهراش است و ناراحتی اش در قلبش.»جمع اضداد بودن است که آدم را رشد می دهد. در مقابل خداوند متعال هم همین طور است. آیا ما در مقابل خداوند متعال باید مودبانه رفتار کنیم یا اینکه هر طوری خواست عمل کنیم؟ گاهی ما می توانیم با خدا این طور باشیم که؛ «هیچ تربیتی و آدابی مجوی، هر چه می خواهد دلتنگت بگوی» اما گاهی هم باید مؤدب باشیم، آن هم ادبی بسیار سخت گیرانه، با نظم و حساب شده. ترکیب این دو حالت با هم خیلی زیبا خواهد بود. پس در خانه گاهی باید بسیار مؤدبانه بر خورد کرد که اوج ادب ما در خانه خداوند، متعال در نماز است. از آن طرف، گاهی اوقات هم هر چه دلت خواست، راحت بخدا بگو. تا بابایت وارد شد، جلوی پایش بایست، مثل سربازی که جلوی پای فرمانده می ایستد. نمی دانم چرا بعضی ها اینقدر زود با پدرشان خودمانی می شوند؟! طرف باباش آمده داخل خانه، اما او همین طوری نشسته و پایش را دراز کرده! آخر پدرت واسطه خلقت تو بوده! اگر هفتاد مرتبه هم بابایت را به دوش بگیری و به حج ببری، حق را نمی توانی ادا کنی، مادرت که دیگر هیچ! «ان رجلا کان فی الطواف حاملا امه یطوف بها فسال  النبی صلی الله علیه السلام هل ادیت حقها؟ قال: لاو لا بزفره واحد؛ مردی مادر پیر و ناتوان خود را بر دوش گرفته و به طواف مشغول بود، در همین هنگام خدمت پیامبر اکرم رسید عرض کرد: آیا با این کار حق مادرم را ادا کرده ام؟! پیامبر در جواب فرمودند: نه حتی یک نفس او را جبران نکردی.»3 جلوی پای بابات بلند شدی، آن محبت مادرانه ای که امام سجاد علیه السلام فرمودند را از خودت نشان بده بگو «عزیز دلم آمد. فدایش بشوم!» ببینید ترکیب آن حساب بردن با این مهربانی چقدر زیباست.

حرم امام رضا علیه السلام که مشرف می شوی، گاهی مؤدبانه دم در می ایستی، می گویی «آقا جان! تا راهم ندهی، تا اجازه ندهی داخل حرم نمی شوم، من جسارت نمیکنم. خوش به حال این مردم، همه را راه داده ای. من به اینها چکار دارم؟! تو باید به من اجازه بدهی تا من  وارد شوم. من که خودم را می شناسم… .» اگر این طور از خودت ادب نشان بدهی زیارت تو زیباتر می شود گاهی این چنین مؤدبانه زیارت می خوانی، گاهی هم صورت به ضریح امام رضا علیه السلام می گذاری و هر چه دل تنگت می خواهد با او در میان می گذاری. می گویی «آقا من! عزیز من! خسته ام، درمانده ام، جز تو پناهیان ندارم، دستم را بگیر…» همه دوست دارند بتوانند راحت با خدا عاشقانه مناجات کنند و سخن بگویند؟ همه از عبادت عاشقانه و شیرین خوششان می آید. اما هر کسی که می خواهد با خدا عاشقانه حرف بزند. اول باید با خدا مؤدبانه حرف بزند. یکی از موارد رعایت ادب در موقع سخن گفتن با خداوند، قرائت صحیح است. امام جواد علیه السلام می فرماید: «ما اجتمع رجلان الا کان افضلهما عندالله ادبهما فقیل: یا ابن رسول الله قد عرفنا فضله عندالله؟ فقال بقراءه القرآن کما انزل و یروی حدیثنا کما قلنا و یدعوالله مغرما بدعائه؛ اگر دو نفر با هم یکسان باشند، آن کسی که ادب بیشتری داشته باشد، در نزد خداوند متعال برتر است. پرسیدند برتری او در نزد مردم را می فهمیم اما برتری او نزد خداوند متعال به چیست؟ حضرت فرمودند: به قرآئت صحیح قرآن، همان طوری که نازل شده و روایت کردن احادیث ما همان طور که گفته ایم و به دعا کردن و خواندن خداوند.»قرائت نمازت را بخوان ببینم درست است یا نه! چرا می گویی «بسم الله الرهمن!» رحمن درست است نه رهمن! چرا بی ادبی می کنی؟ شما وقتی به یک آدم محترم هم می رسی همین طوری صحبت می کنی، مثلا به او می گویی «چوطوری تو»؟! درست حرف بزن! قرائت نمازت را درست کن. بگو من می خواهم مؤدبانه نماز بخوانم. 
وقتی خدا می بیند که من مشغول درست کردن قرائت نماز خودم هستم، ملائکه را صدا می زند که «نگاه کنید! این بنده ام دارد خودش را می کشد که با من دو کلمه مؤدبانه حرف بزند.» یعنی خدا به بنده اش افتخار می کند. 
حتی اگر کسی قبلا به کلاس تجوید هم رفته باشد و قرائت خوبی هم داشته باشد، باز هم بهتر است هر از چند گاهی پیش یک استاد، قرائت نماز خودش را درست کند. چون بالاخره ما فارسی زبان هستیم و بعد از چند وقت ممکن است قرائت ما خود به خود خراب شود و حروف عربی را درست تلفظ نکنیم. 
مؤدبانه سر نماز ایستادن یعنی چه؟ یعنی اول وقت نماز خواندن، یعنی قرائت صحیح داشتن، یعنی درست نماز خواندن، یعنی مستحبات حداقلی نماز را رعایت کردن. یعنی وقت گذاشتن برای نماز و عجله نکردن برای تمام کردن نماز. چرا این قدر با عجله نمازت را می خوانی؟ نکند می خواهی به اهل عالم اعلام کنی خدای من کسی نیست که الازم باشد به او احترام بگذارم؟! آمده ای در خانه خدا تا خدا را در چشم سایر بندگانش خراب کنی؟! این چه طرز بر خورد کردن با پروردگارت است؟! خدا می گوید: «فکر کردی اگر یک دقیقه وقتت را قشنگ برای من بگذاری، من از تو تشکر نمی کنم؟ من که نگفتم دلت را برای من بیاور! می دانم که دل به این سادگی ها گیر نمی افتد و در می رود. من فقط گفتم بدنت را بیاور و مؤدبانه نماز بخوان.»
دقت داشته باشیم که اگر سر سجاده ناز با خدا نباشیم، به محضر ربوبی ارادت پیدا نکنیم، طبیعتا بقیه اوقات روزمان هم با خدا نخواهیم بود. اگر سر نماز از خدا دور باشیم، طبیعتا وقتی که در نماز نیستیم، از خدا دور تر خواهیم بود.


پیوندها:

1- (دعای صحیفه سجادیه؛ دعا برای پدر و مادر)

2 - (نهج البلاغه/حکمت 333)

3 - (تفسیر فی ظلال القرآن/ج 4/ص 2222؛ و تفسیر نمونه/ج 21/ص 333)

4 - (ارشاد القلوب)


منبع: چگونه یک نماز خوب بخوانیم؟/ نوشته استاد علیرضا پناهیان

نویسنده مطلب: کبری شعبانی


تاریخ ارسال مطلب: ۱۴:۲۹ - ۱۳۹۷/۱۲/۲۴
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه